Arslanın Türküsü / Kerem Sefaî

Fakir bahçesinde yetişmez soğan
Garibin sırtından inmiyor doyan
Bir dili zehirli diğeri yalan
Kalbimizden sokan yılan bitmiyor.

Yalanlar revaçta, gerçekler öksüz
Akrep ricalinden yelkovan yönsüz
Zaman rakkasesi bir avuç köksüz
Elinden kölelik alan bitmiyor.

İhanet sarmalı kat kat örülmüş
Hokkabaz elinde güzel görülmüş
Kırk bohça içinde üstü örtülmüş
Açıyorum yalan talan bitmiyor.

Şehirlerden kaçıp dağlara çıksam
Musa gibi dize gelip yalvarsam
Darılıp, kırılıp Meryem’ce sussam
Acımı göklere salan bitmiyor.

Bu nedir kader mi yoksa talih mi?
Tarihim yalan mı, yoksa sahih mi?
Düşte gördüğümün hepsi teşbih mi?
Yorumla düşümü çalan bitmiyor.

Soysuzlar bir olmuş sürmüş devranı
Serseri ayyaşlar sarmış dört yanı
Sırtlanlar boğarken koca arslanı
Kadeh tokuşturup gülen bitmiyor.

Duyun beni artık arzularım var
Her kula söylenmez sızılarım var
Dağlar şehit doldu, kuzularım var
Kanlı gözyaşını silen bitmiyor.

Kerem Sefaî’yim, yüreğim paktır
Gönlüm genç olsa da saçlarım aktır
Evvelde ahirde muradım haktır
Şükür yolumuza gelen bitmiyor…

(Kerem Sefaî, Denwer-ABD)