‘anlamak’ için çaba lazım gelir. zordur!
bir işaretiyle yola düşmüşler
memleket, ana, baba, kardeş evlat mal mülk dahil
kalplerde yeri olan ne varsa geride bırakmışlardı…
ve şimdi yıllar sonra
her gün günde 5 vakit yönlerini döndükleri
kabe nin gölgesine sığınmak ona kavuşmak umuduyla
umre için medine'den resulün müjdesiyle yola çıkmışlardı.
dileyen hikayesini ve hudeybiye antlaşma maddelerini dilediği yerden okuyabilir .
bir parmak ucu mesafesinde google..
benim dikkatimi çeken şey;
herşeylerini geride bırakıp
peygambere yol arkadaşlığı yapan inananların
hudeybiye'de müşrik mekkelilerle yapılan anlaşmaya karşı duruşları
çok ilginç.
anlaşmanın kendileri için zor olan kısmı;
umre yapmak için geldikleri yolu
sonraki yıl yapmak üzere erteleme maddesi ve
kendilerine sığınan mekkeli müslümanları geri müşriklere iade edilecek olmasıydı.
sanki bütün maddeler müslümanların aleyhine yazılmış gibiydi..
halbuki
peygamber ne umre yoluna çıkarken,
nede elçi olarak mekke'ye giden osman'ın (r) öldürülme dedikodusu nedeniyle
savaş hazırlığı için emir verirken,
nede müşriklerle anlaşma imzalamak için
arkadaşlarıyla geçmişte bir çok önemli konuda istişare ettiği gibi
bu konularda onlarla istişare falan etmemişti…
yani konu adeta istişareye kapalıyken ve uyulması gereken bir emirken,
daha ilginç olan,
daha geçen gün ‘’rıdvan biatı ‘’yapan ve
hemde elleri üzerinde allah'ın elleri olan bir topluluk olarak övülmüşlerken ,
ali (r) anlaşma metnini yazdığı kalemi bırakıyor ve
peygambere rağmen
ben diyor;‘’rahman olan allah'ın adıyla’’ olan kısmı ve
‘’allah’ın resulu muhammed ‘kısmını kağıttan silmem, elim varmaz.
abdullah oglu muhammed diye de paraf açmam, yazmam…
o ara ömer (r) öfkesinden burnundan solurken sessiz topluluğun sesi oluyordu adeta…
diğer yandan anlaşma sonrası arkadaşlarına
kesin saçlarınızı ve kurbanlarınızı derken
topluluk sessizliğe bürünüyor, peygambere pasif bir direniş gösteriyorlardı…
sanki
adeta resulü yargılıyor, böyle olmamalıydı diyorlar.
olmamalıydı işte, umre yapmalıydık
bize sığınan müslüman kardeşlerimizi geri müşriklere iade etmemiz kabul edilemez
diye düşünüyor
ve olanı yargılayan bir duruş gösteriyorlardı.
aziz olan varya ah .!
sonradan gelenlerin peygamberliğinin ispatı için
üzerinden mucize uyduranlar varya…
sahi görmezler mi ki bu eşsiz güzelliklerini?
peygamber onları yargılamıyor
'siz ne yapıyorsunuz?' demiyor,
'ey ali ne diyorsam onu yaz!' demiyor.
'ömer'e dönüp haddini bil.' demiyor.
'siz ne hakla kurbanlarınızı kesin ve ihramdan çıkın dediğim halde
bir peygamberin emrini duymazdan geliyorsunuz.' demiyor.
'çarpılırsınız ,cehenneme gidersiniz.'demiyor.
'biatı dün ne üzre verdiniz' diye aşağalamıyor..
'sizi cennette taşıyacak allah’ın resulunu ne hakla yargılıyorsunuz. 'demiyor .
ne diyor,
'tamam ali, tamam, sen onu yapma ben yapayım' diyor…
kurban kesin ve ihramdan çıkın sözünü tutmayan topluluğa
eşinin tavsiyesiyle
haraketiyle örnek olmak için kendi saçını ve kurbanı kesiyor, ihramda çıkıyor...
ve iman edenler o'zaman işin ciddiyetini anlıyor ve tabi oluyorlar
yani peygamber
onları anlamaya çalışıyor.
burası çok önemli
yargılamıyor,
anlamaya çalışıyor ve onlara
‘’kol kanat geriyor… ‘’
ne mi derim ?
yaşamadığımız şeyler için bilmediğimiz, tatmadığımız işte ne varsa
yargılamalarımız olur çok zaman.
bilirsiniz değil mi.. ?
öyle işte.
‘’nasıl yaparsın bunu’’ diye özellikle yakınlarımız ve özelde müslümanlar için
dillerimiz en keskin cümleler kurar.
eksik görülen kararlar için, hayatlar için tepkilerimiz olur .
kendi özelimizde sayısız ‘’çalı ‘’dolaşırız
ama bizimkinin adı "akılı" olmaktır.
bir başkasının görülen bizim için yanlış tercih dediğimiz şey
acımasızca ‘’taviz ‘’diye işaretlenir.
bilemeyiz, bilmek istemeyiz işte..
küçücük dünyalarda kopan fırtınaların muhatabını neye zorlandığını.
boyun büktürdüğünü, elleri kolları nasıl bağlandığını bilemeyiz.
iki kötü olan şeyden daha iyisi olan seçilmiştir
ve
anlamak için ‘’niye öyle yaptın ki ‘’ demek yerine
yargılamak için ‘’nasıl yaparsın bunu’’ deriz..
ey yolcu
bilir misin?
ehemmi mühimme tercih edilir
ve
hayat insana buna zorlar ve
çok zaman da kişiye özeldir.
‘yargılamak’ çok kolaydır..
‘anlamak’ için çaba lazım gelir.
zordur,
valla…
Not; yazılarımın, dilediğiniz kısmı dahil, dilediğiniz şekilde dostlarınıza ikram etmeye açıktır.
Yorumlar
3