‎Sırıtkan bakışlar,

‎Acayip bir ölüm soğukluğu şu yüzler,

‎Alay edercesine bakıyorlar

‎Sanırım hiç utanmıyorlar...

‎Şu devşirme portreler,

‎Evet tam da onlar!

‎İnsan haklarından külliyat peydahlayanlar,

‎Hani şu hümanist kıyafetli beyefendiler,

‎Gazze dendi mi somurtanlar,

‎Köle çiftliğinde domuz,

‎Moda mabedinde kibir,

‎Teşhir dünyasında soytarı doğuranlar,

‎Kolektif kötülüğün parfümlü piyonları,

‎Evet tam da onlar!

‎Belli ki hiç utanmıyorlar...

 

Gazze koymuşlar adını ölümün,

‎Sonra toprak olmuş bahtı,

‎Çocuklarına sofralar sermiş anneler,

‎Üzeri tozlu ölümler,

‎Ağzına kadar kahır dolu,

‎Bir kaç damla ıstırap,

‎Biraz acımtırak uykular,

‎Yıkık bir enkaz, enkazda hüzün,

‎Biri varmış erken ölürmüş,

‎Şu korkular yığını çocuklar için mezarmış.

‎Duysa da görmezmiş,

‎Görse de susarmış dünya,

‎Burası Gazze'ymiş,

‎Direnmek için ant içmiş...

‎

‎

‎Kayıtsız kalmak ölümlere,

‎İnsanı karanlıklara uğurlamak,

‎Yaşayan mı yok, ölüler mi çoğaldı?

‎Niye bu kadar telaş içinde şu insanlık,

‎Onlar mı öldü?

‎Hayır!

‎O zaman niye suskun bunca kalabalık?

‎Umudu uçurumdan atmak gibi,

‎Bir filmin sıradan sahnesini izler gibi,

‎Bir romanın sıkıcı bölümünü okur gibi,

‎İzliyorlar işte ellerinde kadehle,

‎Okuyorlar işte büyük bir keyifle...

‎

‎Bilmiyorlar!

‎Bilmiyor şu koca dünya,

‎Toprağa düşenin beden değil hikaye olduğunu.

‎Dünyadan sadece sayıların azalmadığını.

‎Bilmiyorlar!

‎Gazze'nin duygu taşıdığını.

‎Çocukların hayaller kurduğunu.

‎Kızların gelinlikler içinde güzel olduğunu.

‎Bilmiyorlar!

‎Annelerin delikanlılar ile iftihar ettiğini...

‎İzliyorlar sadece,

‎Taşlaşan kalple,

‎Yaşarmayan gözlerle,

‎Buharlaşan merhametle.

‎İzliyorlar sadece,

‎Asıl ölenin onlar olduğunu bilmeden,

‎Zalimlerin kalemine mürekkep olduklarını,

‎Kendi vicdanlarının katili olduklarını bilmeden,

‎İzliyorlar sadece,

‎Bakıyorlar sadece...

‎

Anneler uykuda mı yoksa?

‎O zaman neden üşüyor çocuklar?

‎Babalar yaşıyorsa hâlâ,

‎Neden yalnız şu delikanlılar?

‎Ah şu yiğitler,

‎Tertemiz şehitler!

‎Korkuyu ayaklar altına alanlar hani,

‎Umut ekenler toprağa,

‎Ve filizlensin diye kan akıtanlar...

‎Neden ölümler erken doğar,

‎Hiç mi durmayacak şu zorbalar?

‎Şu katiller, asık suratlılar,

‎Neden acımasız bu kadar?

‎Neden yağıyor aralıksız bombalar?

‎Kana mı susadı bu yamyamlar?

‎Hatırlıyorum evet,

‎Ayet diyordu; "bunlar maymunlar",

‎Şunlar da belli ki domuzlar...

‎

‎

Gazze hiç olmadığı kadar yetim,

‎Bütün zeytin gözlüler Rim...

‎Yalın ayaklılar direniş,

‎Asa'lar ve Sinvarlar diriliş...

‎Bütün özgür şehirler Gazze'dir.

‎Bir yanı ölümdür, diğeri yalnızlık.

‎Öfkemiz onurlu duruş,

‎Adımlarımız istikamet,

‎Gazze kelimeler içinde haysiyet,

‎Gökten inene teslimiyet.

‎Kinimiz devasa bir kıyam

‎Gazze sevdam,

‎Gazze anam,

‎Gazze vatan...

‎