Kötülüğün İçinde Olmak | Meryem Süveyda

İnsan telef olur mu, ekin yığınları gibi ?

Oldu işte.

Çağın kirli anlayışı insanı zayi etmeyi göze aldı;  bir yanı alabildiğince korkunç bir mahluk, ötekini alabildiğince onursuz kıldı.

Her çağ kendi kötülüğünden mesul ve kötülüğüne şahit oldu belki fakat bu şahitlik  çağın olmaz olası  teknik unsurları sayesinde bu denli  alan bulmadı.

Kötülüğü ve zulmü bu denli gözlere sokmadı.

Kötülüğü tüm yeryüzüne alıştırmadı, alışmışlık üzerinden de bir algı yaratmadı.

Bilim ve silahları insanın ahlaki , dini,vicdani anlayışlarını belki bu kadar madara etmedi.

İnsanın anlamı ve  yaşamı   bu denli saptırılmş argüman,kavram ve unsurlar üzerinden katliama ve kıyıma evrilmedi. 

 İnsanı bu denli  kıvırmaya,kandırmaya ,kandırılmaya, ayartmaya,ayartılmaya , alışmaya, alıştırılmaya  elverişli de kılmadı 

Dünya böyle bir yer işte diyenler , mehdiye medet  yükleyenler , adakçılar , oyalayıp duran umut tacirleri, içi kof sevgi pıtırcıkları, karşılıksız vaat ediciler; ne kadar da " PAY "ınız  büyük ...

Zemin hazırlayın habire, yeryüzünün melamilerine...

Şıkır şıkır işleyen bir akış hiç mi ahenk bozulmaz (!)

Bozulmuyor işte!

Masum bir halk en acımasız bir şekilde kıyıma tabi tutuluyor; çıkar üzerinden yaratılan bir terör devleti ve yine  bu düzlemde yaratılan hem  dini (!) hem küresel oyunlar uğruna.