24 Ağustos 2019 Cumartesi •

İyiler ve İyilikler Üzerine

24.02.2019
Mehmet Yavuz AY

İyiler ve İyilikler Üzerine / Mehmet Yavuz AY

Muhteşem ölçülerle inşa edilen bir hayat bahşedildi bize. Buna karşın insanın hakkını vermediği, şükretmediği, bencilleştiği, durmaksızın istediği bir konaklama tesisine dönüştü dünya : Çoğunlukla uğultulu, köpüren, karmaşık, güç oyunlarının acımasızlığında höyküren bir mekâna, bir sahneye, hülasa kirli  insan izlerine…

İnsanlık nereye giderse gitsin, kötülükler nereyi sararsa sarsın; iyiler ve iyilikler ayakta tutuyor dünyayı.

Genellikle kifayetsiz muhterisler dünyayı yönetiyor, göz önünde arz-ı endam ediyor olabilirler.

Yine de görünmez, reklâma şöhrete pirim vermez, faal iyiler çatırdayan dünyanın yaralarına merhem olurlar.

Sayıları azdır lâkin etki ve ilgi alanları geniştir.

İddialı laflar etmezler. Büyüklük taslamazlar. Kolay hükümler verip kimseyi yargılamazlar.

Sıkıntılarından söz etmezler, “Yaratan’ı yaratılmışa şikâyet etmekten” korkarlar.

İnsanlardan beklentileri yoktur. Belâlara sabırlı, nimete her daim şükür içerisindedirler.

Genellikle zengin değildirler. Bedenleri ve ruhlarını, tabiatı, her türlü nimeti emanet kabul ederler.

Kaba ve katı tavırları yoktur. İnceliği önemserler. Kimseyi kırmamaya özen gösterirler. Kırılmayı tercih ederler.

Modern insanların anlayamayacağı kadar fedakârdırlar. İnsanlara faydalı olmak en büyük tutkularıdır. Doğumda, ölümde, acıda, sıkıntıda, çaresizlikte hep yanı başımızdadırlar. Gözyaşı dökene gözyaşı, gülene tebessüm, umudunu yitirmişe/düşmüşe can simidirler.

Rablerinin hoşnutluğunu kazanmayı arzu ederler.

İnsanların gönlüne girmeye gayret ederler. Açı doyurmaya, çıplağı giydirmeye, kırık kalpleri onarmaya çalışırlar.

Dünya ve rızık kaygıları yoktur. Mülkün sahibine inanır ve güvenirler. Hiçbir dünya nimetine gözlerini dikmezler.

İnsanlara tepeden bakmazlar. İyilikleri  ifşâ etmezler. “Gözyaşına kamera tutmazlar.”

Kalplerini hastalıklardan uzak tutmak için çırpınırlar. Temizlenememişlerse kimseye temizlenme imasında bulunmazlar.

Maddî, manevî ihtiyaç sahiplerinden haberdar edildiklerinde, bunu Allah’ın emri ve lütfu olarak kabullenirler.

Bilinmek ve pohpohlanmak gibi dertleri yoktur. Kendilerini başkalarından üstün görmezler.

Kibir, hased, bencillik taşımazlar. Kimseyle tartışmaya girmezler.

Cahillerin, büyüklük taslayanların meclislerinde bulunmazlar.

Haramzadelerin sofralarına oturmazlar.

Gıybet, dedikodu, laf getirip götürmeden uzak dururlar.

Gözlerinde ihtiras, kalplerinde mal mülk sevdası yoktur.

Çoğu insan onları tanımaz, değer vermez. Çevresinde bu tür insan olanlar,  ‘kullanılmaya müsait, baş sıkışınca başvurulacak merhamet otağı’ gözüyle bakarlar, o iyilere. Ne ki onlar, bu tür değerlendirmelere önem vermezler.

Kendileri için bir şey talep edemezler ama başkaları için gerekli kapıları çalarlar.

Zenginlere, makam sahiplerine temenna etmezler. Verdiklerini lütuf olarak görmezler. Allah’ın razı olacağı bir işi yapmanın manevî neşesini yaşarlar. Fakirleri, kendileri için hayır kapısı görürler.

İyilikleri başa kakmazlar, şöhrete dönüştürmezler. İyilik yapamıyorlarsa en azından aracı olmaya gayret ederler.

Mazlumları Allah için sever, zalimlerden Allah için yüz çevirirler.

Kötü sözlerden, şüpheli şeylerden uzak dururlar. İnsanlara kaldıramayacakları tekliflerde bulunmazlar. Adil şahitliği kıymetli bulurlar. İnsanların arasını düzeltmek için çırpınırlar.

Kötülüklere kötülükle karşılık vermezler. Affetmeye çalışırlar.

Yanlışları, günahları, zaafları ifşa etmezler.

Başlarına gelen musibetleri saklamaya çalışırlar, merhamet sahibi Allah’ı sorumlu tutacak laflar edilmesinden içleri titrer.

Dünyada garip yolcu gibidirler.

Sevgiyi, merhameti, hüznü, vefayı, sorumluluk duygusunu her daim kalplerinde taşımaya gönüllüdürler.

İyiler hayattaysa güneş doğar, insanlığa yeni bir gün armağan edilir.

İyiler hayatın içindeyse kalpler birbirine yaklaşır.

Uçurumlar kapanır. İnsanlar birbirinin kurdu olmaktan az da olsa uzaklaşır.

Mazlumların, yoksulların, gariplerin ümitleri filiz verir. Kavgalara ara verilir. Kibir abideleri, şımarmış ve katılaşmış kalpler, insan olduklarını hatırlar.

Merhamet öne çıkar, yetim başları okşanır, paylaşma duyguları coşar.

Tüm insanlığın acıları, acımız olur. Bakışımız, sözlerimiz, elimiz, ayağımız, kalplerimiz, mazlumlara ilâç olur.

İyiler göçerse dünyadan, kıyamet saati gelmiş demektir.

 

24.02.2019, Kardelen/Ankara

Yorum Ekle
Yorumlar
Nafiz Yıldırim

26.02.2019

Eline aklina sağlik güzel tespit ve uyarilarin faydali olur inşaAllah
Mahmut Ay

26.02.2019

Teşekkürler.
Hakan yıldırım

25.02.2019

İyi bir Müslüman için güzel bir kontrol listesi.Checklist
Abdullah Aydın

25.02.2019

Teșekkür ederim.
Ali Dilsiz

24.02.2019

Tebrikler
Ali Dilsiz

24.02.2019

İnş. Sayıları çoğalır
Sami ÖZ

24.02.2019

Allah razı olsun. İyilik ve iyiler rehberi olmuş, okurken huzur ve güven aşılıyor.
Hidayet ÇELİK

24.02.2019

İslam'ın gayesi olan "insan tipi"ni tariflediğiniz yazınızı umutsuz iç çekişi ile okmuş olsam da, bu insanların sayısının artması için de sürekli duadayım. Kalbinize ve kaleminize sağlık...
Aydın Yalçın

24.02.2019

Tebrikler
Celâl yurtsever

24.02.2019

El hak öyledir. ALLAH(CC) bu insanlardan olmayı nasip etsin.
Tuncel Turgut

24.02.2019

Yaşayamasak da özlemek bile umutlandırıyor bizi. Ağzınıza sağlık. Anlık da olsa ruhumuz dinginlendi. Elhamdülillah.
Yahya ÖZTÜRK

24.02.2019

Harika tespitler. Tebrikler sevgili kardeşim. Eline kalemine sağlık. Selam ile gözlerinden öpüyorum.
M Ali ÇOBAN

24.02.2019

Teşekkürler Güzel bir tefsir olmuş.
Yılmaz Taşova

24.02.2019

El hak öyledir. Allah cc bu insanlardan olmayı nasip etsin. Kalemine sağlık.
Cüneyt Tıkız

24.02.2019

Çok güzel bir yazı
Metin Artut

24.02.2019

Üstadım yüreğinize sağlık,kaleminize kuvvet.Selam ve dua ile ALLAH 'a emanet olunuz.Hayırlı geceler dilerim.
Dürümiye / Lezzete Davetiye